De "feminisering" van de literatuur leidt soms tot verhitte debatten waar een verstandig mens zich niet te veel aan waagt. Maar een vrouwelijke auteur die alleen boeken schrijft met vrouwen als hoofdpersonen, moet wel een schrijfster van vrouwenboeken zijn, toch?
Als het gaat om Philippa Gregory gaat, dan kan dat stereotiep gelijk de prullenbak in. Zij heeft een reeks prachtige historische romans geschreven die zich afspelen tegen de achtergrond van de Honderdjarige Oorlog, de Rozenoorlog en het hof van Hendrik VIII. Eindeloze dynastieke twisten waar het rad van fortuin, menig edelman (en zijn krijgsvolk) leven en titels kost, op het slagveld of op het hakblok.
De romans van Gregory gaan over de vrouwen die als willoze pionnen worden ingezet in het dynastieke machtsspel van mannen: op jonge leeftijd uitgehuwelijkt aan veel oudere mannen, die ver weg wonen en op hun beurt vrouwen gebruiken om aanzien en land te verwerven en om de dynastie in stand te houden.
Maar verschillende van die adellijke jonge vrouwen verdragen niet alleen hun lot, maar ze weten door geduld en slimheid hun eigen agenda door te drukken: ze trouwen als weduwe met koningen, huwen hun kinderen eraan uit of weten aan de wraak van de vorst te ontsnappen. In haar meest aangrijpende boek "The Last Tudors" loopt het voor de drie zussen Grey helaas treurig af.
Jammer genoeg zijn er geen Nederlandse vertalingen van de boeken van Philippa Gregory. Meer aandacht voor deze geweldige schrijfster zou de boekverkoop helpen.
Reactie plaatsen
Reacties